با حضور مدير كل امور اجتماعي و فرهنگي استانداري كرمانشاه و با  همت بزرگان شهرستان گيلانغرب مراسم خون صلح بین دو طایفه بزرگ عبدالمحمدی وطایفه‌ پیرگه با صلح و سازش در تاریخ ۳۰ تیر ماه 96 برگزارشد .

شهرستان گیلانغرب با ۷۰ هزار نفر جمعیت در غرب استان کرمانشاه واقع شده است مردم این شهرستان بیشتر از ایل بزرگ کلهر می‌باشند که از گذشته های دور در قالب طوایف و تیره های متعدد در این منطقه سکنا گزیده اند.

 یکی از رسوم حسنه در بین مردم ایل کلهر گذشت و مردانگی خصوصا در مواقعي که بین دو طایفه قتلي اتفاق می افتد می باشد پادرمیانی بزرگان و معتمدین در این میان از تأثیر بسزایی برخوردار است.

 متاسفانه در سال گذشته در یک  كار غير خداپسندانه و نزاع جوانی جان خويش را راز دست داد كه متعاقب آن جو منطقه متشنج و ملتهب گردید . به واسطه ساخت ایلی و قبیله ای شهرستان هر آن احتمال درگیری طایفه ای شدیدی وجود داشت. در این شرایط حساس  بزرگان و معتمدین محل وارد کار شدند و بعد از یک سال بدون اینکه اتفاق سویی بیافتد و بین دو طایفه بزرگ عبدالمحمدی وطایفه‌ پیرگه مشکلی پیش بیاید با صلح و سازش که در تاریخ ۳۰ تیر ماه 96 برگزارشد این مسئله ختم به خیر گردید .

در این مراسم علیرضا گودرزی مدیرکل دفتر امور اجتماعی و فرهنگی استانداری کرمانشاه که در جلسه حضور داشت با بیان اهمیت گذشت و مردانگی خصوصا در چنین مواقعی از دیدگاه معصومین و بزرگان دینی ،کار خانواده عبدالمحمدی را کاري  بزرگ و از خودگذشتگي بي نظير كه بايد به عنوان الگو براي جامعه امروز ما معرفي شود عنوان نمودندکه از اين اقدام در بین مردمان کلهر به نیکی از آن یاد خواهد شد. وی که قطعنامه صلح و سازش بین دو طایفه را قرائت می کرد عنوان کرد: انشالله با تمرين صعه صدر دیگر بار شاهد چنین فجایعی در بین مردمان ایل کلهر نباشیم و دوستی و مهربانی جای عداوت و کینه را پر نماید. ايشان گفتند بايد تمرين كنيم كه اولين راه در نزاع ها و درگيريها برخورد خشن و درگيري فيزيكي  و اقدام به قتل نيست ، بلكه بايد با صبر و متانت و بردباري و گذشت از حدوث چنين اتفاقاتي كه باعث كدورت در بين مردم مي شود جلوگيري نمود.

ملاحظه

در این مراسم شیزاد خان شیرزادی بزرگ طایفه شیرزادی ، اکرم خان علیشری بزرگ طایفه اردشیری  ،  ، نصرت خان اسفندیاری بزرگ طایفه علیرضا وندی و بیش از 50 نفر از سران طوایف و متنفذین منطقه و همچنین خانواده قاتل و مقتول حضور داشتند. 

لازم به ذکر است که اگر بزرگان در این مسئله پا در میانی نمی کردند چه بسا این موضوع  به فاجعه بزرگی در منطقه تبدیل می شد و باعث قتل افراد بی گناه دیگری می گردید.