رجایی و باهنر، فوز عظیم شهادت در محراب خدمت
دوم تا هشتم شهریور ماه به یاد دولتمردان شهید در تقویم رسمی جمهوری اسلامی ایران، به نام هفته دولت نامگذاری شده که این هفته به پاسداشت خدمات ماندگار و بی بدیل۲ دولتمرد شهید یعنی محمدعلی رجایی رییس جمهوری و دکتر محمدجواد باهنر نخست وزیر به زیبایی نامگذاری شده است.
به راستی چرا شهیدان رجایی و باهنر در جامعه ما به عنوان الگوی خدمتگزاری برای کارگزاران، مدیران و مقامات نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران محسوب شده و ایام شهادت آنان را به نام هفته دولت ثبت و ضبط کرده اند؟
اینان چه ویژگی هایی شخصیتی و رفتاری داشته و کدام خصایص بارز اخلاقی و انسانی موجب جاودانگی آنان شده است؟
به زعم نگارنده آنان خود را عبد صالح خدا و خادم مخلص و بی ادعای ولی نعمتان خود می دانستند و در عرصه عمل و در زندگی فردی و اجتماعی خویش بدان پایبند بودند که با یاد خدا آرام می گرفتند و از این رو خدمت به مردم را هدفی والا برای رسیدن به قرب پروردگار خویش می دانستند و تا آخرین لحظه حیات به آن عمل کردند.
شهیدان رجایی و باهنر با خدای خود پیمان بسته بودند تا خادم مردم باشند، مردمی که آن ها را از کنج زندان و از زیرشکنجه ها آزاد کرده و به وزارت، نخست وزیری و ریاست جمهوری رسانده بودند و بسیاری از آن ها مانند رجایی دست فروش، کارگر و از قشر پایین جامعه بودند.
اخلاق و رفتار و سبک زندگی محمدعلی رجایی، رجایی کارگر کوره پزخانه ها، رجایی قابلمه فروش و رجایی درجه دار نیروی هوایی ارتش با دوران نخست وزیری و ریاست جمهوری اش تفاوتی نکرد.
او بنده خدا باقی ماند و بر سر پیمانش با خدای خویش معامله کرد و هیچگاه برق دلربای زر و ثروت او را فریب نداد و هرگز باده خطرناک قدرت او را مست ننمود و یار و همراه دیرینش محمدجواد باهنر نیز چنین بود.
هرچه جایگاه اداری و مقام دولتی شهیدان رجایی و باهنر بالاتر رفت، تواضع و فروتنی اشان افزون تر شد، در برابر ابرقدرت ها هرگز سرخم نکردند و قاطع چون کوه استوار ایستادند و در همان حال در برابر مردم، خود را خادم و نوکر می دانستند.
اینان شب و روز خود را وقف خدمت خالصانه به مردم کرده بودند اما هر لحظه خود را وامدار و مدیون مردم می دانستند.
رجایی با سوز دل می گفت: خداوند در جهنم جایی دارد که مساوی است با گناه ۳۶ میلیون انسان (جمعیت ایران در زمان شهید رجایی ۳۶ میلیون بود) آن جا جای من است.
این شهیدان گرانقدر، بدون حمایت و پشتوانه مردم برای خود جایگاهی قایل نبودند، از این رو شهید رجایی کابینه خود را ۳۶ میلیونی نام نهاد و از نظر آنان مردم همه کاره و صاحب مملکت و انقلاب اسلامی بودند.
رجایی و باهنر منصب و مقام را طعمه و هدف قلمداد نکردند، تا از قِبَِلِ آن به ثروت و قدرت برسند بلکه آن را وسیله و سنگری برای خدمت به بندگان خدا می دانستند و از این منظر به آن می نگریستند.
در چنین دیدگاه و رویکرد مدیریتی، پست و مقام محراب عبادت خواهد بود و رییس جمهور و نخست وزیر مکتبی این ملت در محراب خدمت به شهادت رسیدند.
شهیدان والامقام رجایی و باهنر در مدت کوتاه مدیریت خویش، با اخلاص و تقوا و امانتداری از رای ملت و عدم خیانت به اعتماد مردم، الگویی موفق از مدیریت مردمی در نظام جمهوری اسلامی ایران را به یادگار گذاشتند.
آنان خود را مطیع و رهرو سرور و سالار شهیدان دشت کربلا می دانستند که می فرماید: نیاز مردم به شما از نعمت های خدا بر شما است؛ از این نعمت افسرده و بیزار نباشید
از این رو مردم داری توام با ساده زیستی را اصلی خلل ناپذیر برای خود قرار دادند و هرگز از این مسیر منحرف نشدند.
بنی صدر در جلسات هیات دولت و در سخنرانی های عمومی سخت بر شهید رجایی می تاخت اما این شهید والامقام هیچگاه از جاده انصاف خارج نشد و در پاسخ به اقدامات و سخنان بنی صدر هرگز از جاده ادب، انصاف و اخلاق خارج نشد و این ویژگی برجسته و بارز رییس جمهوری متدین ایران اسلامی مغفول مانده است.
رجایی و باهنر به لحاظ منش والا هیچگاه در برابر ملت وانقلاب بزرگ آنان، خود را نمی دیدند برای حفظ وحدت اقشار مختلف ساکنان این سرزمین پهناور بسیاری از دشنام ها را به جان خریده و آن را با تمام وجود تحمل می کردند و در این راه نیز جان عزیز خود را فدای ملت کردند.
رمز ماندگاری شهیدان رجایی و باهنر را باید در ساده زیستی، تقوا، اخلاص در عمل، مردم باوری، خدمت صادقانه و بی منت به مردم و از همه شاخص تر، حرکت بر مدار اخلاق و یا بهتر بگوییم: توام نمودن اخلاق و سیاست و مدیریت دانست.
اینان دولتمردان عاشورایی ملت ایران بودند که در آتش کینه دشمنان این ملت سوختند اما دست از امام خویش بر نداشتند و از خدمت به ملت شریف ایران باز نایستادند.
انصافا مردم هم قدر آن ها را می دانستند، حضور میلیون ها نفر در تشییع و تدفین این شهدای والامقام دولت مردمی در نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران خود سندی گویا و فریادی رسا بر این مدعا و الگوی فناناپذیر برای مدیران و کارگزاران امروز جامعه ایران زمین است.
در اینجا بر خود لازم می دانم تا یاد و خاطره شهید عزیز سرتیپ وحید دستجردی فرمانده وقت شهربانی کل کشور که در کنار رجایی و باهنر به شهادت رسید، را گرامی بدارم.
مطلب را با فرازی از بیانات رهبر معظم انقلاب در خصوص این ۲ شهید والامقام به پایان می برم که می فرمایند:«این ۲ بزرگوار، حقاً و انصافاً، از عناصر برگزیده و برجسته این کشور و نظام بودند. امتحان داده و دلسوز و مردمی بودند. وجودشان با آرمان های انقلاب آمیخته بود. طعم سختی ها را چشیده بودند. دوران مجاهدت و مبارزه برای پیروزی اسلام را با توفیقات و سربلندی پشت سر گذاشته بودند. همه اینها ارزش هایی بود که در این عزیزان وجود داشت.»
کرم محمدی فرماندار دالاهو
