توجه به فعالیت‌های پس از سانحه بویژه بازسازی سکونتگاه‌های آسیب‌دیده به عنوان یکی از مهمترین مراحل مدیریت بحران در احیا و بازیابی این جوامع

بررسی منابع موجود در خصوص اتخاذ شیوه‌های بازسازی سکونتگاه‌های روستایی آسیب‌دیده از سوانح طبیعی بویژه زلزله در کشورهای مختلف دنیا نشان‌ می‌دهد که رویکردهای متفاوتی از قبیل تجمیع و ادغام، جابه جایی و انتقال (اسکان مجدد) و درجاسازی مورد توجه برنامه‌ریزان قرار گرفته است که با مواردی از قبیل میزان تخریب و محل استقرار روستا در ارتباط است.

بازسازی روستاهای آسیب‌دیده از زلزله تاثیر مثبتی بر روی شاخص‌های کیفیت زندگی ساکنین دارد.

لذا می توان پیشنهاداتی به شرح زیر برای بهبود امور ارایه نمود: 1- لزوم توجه به نیازها و خواسته ساکنین در بازسازی پس از سانحه و همکاری با نهادهای محلی 2- بازسازی توام فضای زیستی و معیشتی و توجه به ابعاد اقتصادی مساکن 3- توجه به هویت محلی و معماری بومی